با توجه به شرایط اجتماعی پیچیده کشور (از جمله مسأله تحریم‌ها، تورّم، بی‌عدالتی و نابرابری در عرصه‌های مختلف و…)، بررسی چگونگی واکنش جامعه به موضوعات مبتلابه ضرورت پیدا می‌کند.

کنار آمدن اصطلاحی است در فرهنگ عامه،‌ هنگامی که مردم از کوشش‌هایشان برای فائق آمدن بر مشکلات صحبت می‌کنند. گذشته از ضرورت توجه به انواع کنارآمدن (مسأله‌محور و هیجان‌محور)، وقتی از مشکلات و چالش‌های فردی و اجتماعی صحبت می‌شود، یکی از عوامل بسیار مهم در ارزیابی نوع واکنش به آنها، شدت مشکلات است. وقتی شدت مشکلات و چالش‌ها بیش از حد باشد،‌ بیشتر انسان‌ها در درازمدت توانایی مقابله با آن را از دست می‌دهند و از پا درمی‌آیند. امّا مرور پژوهش‌های این حوزه نشان می‌دهد بعضی افراد باوجود چالش‌های بسیار شدید و پیچیده، می‌توانند یکپارچگی وجودی خود را حفظ کنند و آن چالش را حتی با یک پله صعود پشت سر گذارند. تاب‌آوری  مفهومی است که برای توصیف این فرایند به‌کار می‌رود.

اینکه چه عواملی در تاب‌آوربودن افراد مؤثر واقع می‌شود و مهم‌تر آنکه تحت چه شرایطی، تاب‌آوری ویژگی اجتماعی پیدا می‌کند و بنابراین می‌توانیم از جامعة تاب‌آور سخن بگوییم، از جمله موضوعاتی است که در مجموعه نشست‌های «واکنش ما به چالش‌های اجتماعی» به آنها پرداخته می‌شود.

در این بررسی واکنش تاب‌آورانه به‌عنوان واکنش مثبت و فعال در یک سوی طیف و واکنش پرخاشگرانه، به‌عنوان واکنش منفی و فعال سوی دیگر طیف مورد توجه قرار می‌گیرد. در مورد هر مسأله و چالشی که قرار است مورد بررسی قرار گیرد، پس از توصیف مختصری از وضعیت آن حوزه،‌ چرایی و عوامل دخیل در واکنش به آن مسأله بررسی می‌شود تا بتوان عوامل اثرگذار بر واکنش تاب‌آورانه به آن مشکل را شناسایی کرد و جهت بهبود و افزایش آن پیشنهادهایی ارائه داد. انتظار می‌رود به موازات افزایش واکنش‌های تاب‌آورانه، واکنش‌های پرخاشگرانه کاهش یابد. نشست‌هایی که تا کنون برگزار شده‌اند به شرح زیر است:

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

*

code

فهرست