مطالعه پیامدهای روانی- اجتماعی جنگ، ناامنی اقتصادی و وضعیت تعلیق اجتماعی در ایران
هدف اصلی این طرح فهم و تبیین تجربه زیسته افراد و خانوادههای ایرانی از پیامدهای روانی–اجتماعی جنگ، ناامنی اقتصادی و تعلیق اجتماعی و بررسی چگونگی تغییر این تجربهها در طول زمان و در زمینههای اجتماعی، اقتصادی و جغرافیایی مختلف است که زمانبندی برای این طرح حدودا 9 ماه است.
ضرورت طرح:
افزایش خطر اضطراب، افسردگی و پریشانی روانشناختی در شرایط جنگ و تهدیدهای امنیتی
تشدید پیامدهای سلامت روان در اثر تورم، بیکاری، کاهش درآمد و ناامنی معیشتی
ضرورت سنجش تغییرات اعتماد اجتماعی و اعتماد به نهادها در شرایط بحران
تضعیف انسجام اجتماعی، مشارکت جمعی و حمایتهای بینفردی
ضرورت تولید شواهد برای سیاستگذاری در حوزه سلامت روان، حمایت اجتماعی و خانواده
نیاز به اولویتبندی مداخلات و تخصیص هدفمند منابع به جمعیتهای پرخطر
سوالات طرح:
افراد، جنگ و تهدیدهای مرتبط با آن را در زندگی روزمره خود چگونه تجربه و معناگذاری میکنند؟
ناامنی اقتصادی چگونه در احساسات، افکار، تصمیمها و روابط روزمره افراد بازتاب پیدا میکند؟
مشارکتکنندگان وضعیت «تعلیق اجتماعی» یا «متوقفماندن زندگی» را چگونه توصیف میکنند؟
شبکههای دوستی، خویشاوندی و همسایگی در شرایط بحران چگونه تضعیف، محدود یا تقویت میشوند؟
اضطراب و افسردگی در روایتهای روزمره افراد با چه احساسات، نشانهها، استعارهها و تجربههایی بیان میشوند؟
افراد و خانوادهها برای مقابله با ترس، ناامیدی، فشار اقتصادی و نااطمینانی از چه راهبردهایی استفاده میکنند؟
مشارکتکنندگان چه نوع حمایتها و مداخلاتی را برای کاهش آسیبها و تقویت امید و اعتماد ضروری میدانند؟
بر مبنای روایت مشارکتکنندگان، چه الگوی مفهومی بومی میتوان برای تبیین ارتباط میان جنگ، ناامنی اقتصادی، تعلیق اجتماعی و پیامدهای روانی–اجتماعی ارائه کرد؟
روش طرح:
روش کیفی:
مصاحبه عمیق نیمهساختاریافته با افراد دارای تجربه جنگ
مصاحبه گروهی متمرکز با افراد دارای سابقه دریافت خدمات سلامت روان