بازتعریف اولویتهای سازمانهای مردمنهاد و شبکههای مدنی در دوران پساجنگ
هدف اصلی این طرح تقویت انسجام، همافزایی و ظرفیت اقدام جمعی میان نهادهای مدنی از طریق عبور از بخشینگری و شکلدهی به زبان و چارچوب مشترک است که یک بازه زمانی 6 ماه برای آن در نظر گرفته شده است.
ضرورت طرح:
اقدامات مجزا و منفک سازمانها بدون اثرگذاری بر شاخصهای کلان وضعیت جامعه
بخشینگری و گسست میان ارگانهای مدنی و فقدان زبان مشترک
ارزیابیهای درونسازمانی و فقدان چشمانداز کلان خروجیها
سوالات:
جامعه مدنی اولویت اقدام را با توجه به شرایط حاکم در دوران پس از جنگ، چگونه فهم و تفسیر میکند؟
چگونه با اتکا بر ظرفیتها، منابع و سازوکارهای مشارکتی پویا میتوان اقدامات مشترک بین نهادی را برای اثرگذاری بر شرایط پساجنگ شکل داد؟
چه ارزشها و هنجارهایی (و زیرساختهای پایهای) میتواند همکاری را تقویت کند؟
روش طرح:
روش کیفی و اکتشافی و مبتنی بر مطالعه میانرشتهای:
مرور نظاممند ادبیات درباره مطالعات پساجنگ، بازسازی، حکمرانی، تابآوری اجتماعی و بازتنظیم اقتصادی، مطالعه تطبیقی تجربه کشورهای منتخب در مدیریت شرایط پساجنگ، مصاحبههای نیمهساختاریافته با خبرگان حوزههای علوم سیاسی، جامعهشناسی، اقتصاد، سیاستگذاری عمومی و مدیریت بحران)
تحلیل دادهها از طریق تحلیل مضمون و تلفیق یافتهها در قالب یک چارچوب تحلیلی و سناریوهای سیاست